Smiling Albino

Very Thai Thai: How Pop Became Heritage:

Philip gave a talk to the guides and staff of tailored travel agency Smiling Albino at their Ramkhamhaeng HQ in Bangkok. The monochrome theme marked the mourning period for King Bhumibol.

Posted in: Blog,

Tags: #popularculture #streetlife #talks #Thai language #Thailand #tradition 

Soroptimists Bangkok talk

Very Thai Thai: How Pop Became Heritage:

Philip gave a talk to the Soroptimists Bangkok at the Grand Hyatt Erawan hotel. The monochrome theme marked the mourning period for King Bhumibol.

Posted in: Blog,

Tags: #culture #events #popularculture #Thai language #Thailand #tradition 

Here I Like

“VERY THAI” นิทรรศการภาพถ่ายแบบ Thailand Only

VTZ HERE I LIKE 2014-06-29 at 23.26.29

 

http://hereilike.com/siam/home/detailnewarticle.aspx?newsId=156

นิทรรศการภาพถ่าย  http://thingstodoinphils.com/?mioslies=site-de-rencontres-gratuit-totalement&429=e0 “ VERY THAI ” ที่ได้แรงบันดาลใจจากหนังสือขายดี  http://www.cmcglobal.com/makios/1998 “ VERY THAI: enter site Everyday Popular Culture http://scmarmamar.com/?mirkis=site-de-rencontre-gratuit-suedois&0dd=83  ” เป็นหนังสือสำหรับนักท่องเที่ยวสายพันธ์ใหม่ในสายตาของผู้เขียน http://kopuamonastery.org.nz/felmor/6920 ฟิลิปส์ คอร์นเวลล์-สมิธ และช่างภาพ จอห์น กอสส์ ชาวต่างชาติสองคนที่เข้ามาใข้ชีวิตอยู่ในเมืองไทยมากว่าสิบปีแล้ว  เพราะฉะนั้น ภาพวิถีชีวิตที่พบเห็นตามตรอกซอย ตึกแถว และสวนจตุจักร มอเตอร์ไซค์รับจ้าง ถุงพลาสติกใส่น้ำดื่ม ลูกกรงเหล็กดัด และปลัดขิกต่างหากที่เค้ารู้สึกว่ามีเอกลักษณ์หรือความโดดเด่นไม่ซ้ำแบบบ้านเมืองอื่น 

งานนี้  http://www.mentzer-consult.de/?afinoes=bin%C3%A4re-optionen-mt4&dff=4d “VERY THAI” คือ  Tastylia France การจัดแสดงภาพถ่ายอะไรก็ได้ที่ Popular ในหมู่คนไทย และของไทยๆ เหล่านี้มีอยู่ดาษดื่นเสียจนคนไทยมักจะมองข้าม แต่สำหรับชาวต่างชาติแล้ว ของดาษดื่นนี่แหละที่กระทบตากระทบใจยิ่งกว่า ด้วยเห็นว่ามีความโดดเด่นและไม่ซ้ำแบบชาติใดๆ ในโลกจัดแสดงภาพสวยๆ สะท้อนวิถีชีวิตในสังคมไทยแบบ  https://www.gemeinde-stammham.de/destolo/3247 Thailand Only แท้ๆ ผ่านเลนส์ของช่างภาพชื่อดัง

go to site ใครพลาดไปมาดามขอบอกว่าวันนี้เป็นโอกาสสุดท้าย! เพราะเค้าจัดถึงวันที่ 6 ธ.ค. เท่านั้น ที่ ZEN Outdoor Arena ศูนย์การค้า CentralWorld งานนี้เข้าชมฟรีค่า

เรื่อง : M.Pineapple

ที่มา : portfolios.net

Posted in: Blog, Events, Reviews,

Tags: #blogs #book #exhibitions #Thai language 

Culture Ministry: Office of Contemporary Art

นิทรรศการภาพถ่าย “VERY THAI”

 

VTZ CULTURE MINISTRY 2014-06-29 at 23.48.55

http://www.ocac.go.th/calendar-detail-471.html

Posted in: Blog, Events, Reviews,

Tags: #art #Bangkok #blogs #culture #exhibitions #photography #Thai language 

ArtBangkok

VERY THAI : Everyday Popular Culture

by  on OCTOBER 15, 2012

http://www.artbangkok.com/?p=8320

ArtBangkok 2014-06-29 at 21.30.54

นิทรรศการภาพถ่าย “VERY THAI” ที่ได้แรงบันดาลใจจากหนังสือขายดี “VERY THAI: Everyday Popular Culture” จัดแสดงภาพสวยๆ สะท้อนวิถีชีวิตในสังคมไทย ผ่านเลนส์ของช่างภาพชื่อดัง

 

นิทรรศการภาพถ่าย “VERY THAI” จัดแสดงตั้งแต่วันนี้-6 ธ.ค.นี้ ที่ ZEN Outdoor Arena ศูนย์การค้า CentralWorld ชมฟรี

จัดโดยสำนักพิมพ์ River Books, Serindia Gallery และ ZEN

รายละเอียดเพิ่มเติมเว็บไซต์ : http://www.facebook.com/ZENMegaStore

 

 

 

Posted in: Blog, Events, Reviews,

Tags: #art #Bangkok #blogs #book #culture #exhibitions #Thai language 

Voice TV (Thai)

เวรี่ไทย (Very Thai)

by Bundit Thienrat บัณฑิต เทียนรัตน์

 

เกือบห้าปีที่ไม่ได้อยู่เมืองไทย ทำให้ผมเริ่มจำไม่ได้ว่า ถ.ศรีนครินทร์อยู่ที่ไหนหว่า???



นอกจากนั้นผมยังงงๆว่า หกช่องฟรีทีวีมันหายไปไหนสองช่อง กลายเป็นอะไรเอ็นๆพีๆบีๆอะไรวะเนี่ย? แล้วรถเมล์รถตู้ทำไมมันถึงได้วิ่งแข่งกันอย่างนั้น? เอ แล้วเค้าไม่มี time table กันเหรอ? แล้วผมจะจัดเวลาการเดินทางยังไงกัน!!!


ครับ ผมดัดจริตไปแล้ว


ผมไม่ได้เป็นคุณชายมาจากไหน เดินทางไปทั่วกรุงเทพฯก็ยังต้องใช้บริการขนส่งมวลชน กินข้าวกินปลาก็ยังต้องพึ่งพาตลาดร้านรวง เดินห้างหรือดีพาร์ทเมนท์สโตร์ใหญ่ๆชื่อฝาหรั่งที่ผุดขึ้นมาเต็มบ้านเต็มเมือง ผมต้องกลายมาเป็นคนกรุงเทพฯส่วนใหญ่ ที่ไม่ใช่อภิสิทธิ์ชน หรือซีเล็บหรูแฝ่ ที่แทบไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากรุงเทพฯนั้นอากาศร้อน!


ผมจึงถูกสปอยล์โดยไม่รู้ตัวจากออสเตรเลีย (more…)

Posted in: Reviews,

Tags: #book  #reviews #Thai language 

Pramool

SK. หนังสือ “ Very Thai ( ภาษาอังกฤษ ) ”

Pramool 2014-06-29 at 23.06.28 Pramool 2014-06-29 at 23.06.41

http://www.pramool.com/cgi-bin/dispitem.cgi?10114796

SK. หนังสือ “ Very Thai ( ภาษาอังกฤษ ) ” No : 10114796 
  ราคาปัจจุบัน 209 บาท (ไม่มีราคาขั้นต่ำ)
ราคาเริ่มต้น : 199 บาท
  เวลาที่เหลือ การประมูลยุติแล้ว
จำนวนการเสนอราคา : 1 (ประวัติการเสนอราคา)
  เริ่มประมูล ศ. 29 มิ.ย 2555 13:30:18
ที่อยู่ของผู้ขาย : กรุงเทพฯ 10520
  ปิดประมูล อ. 24 ก.ย 2556 14:30:18
  ผู้ขายสินค้า Sk2511 (347300-up 
(กดดูคำติชม)   (สินค้าทั้งหมดของผู้ขาย)
ชื่อในบัตร ปชช : สุรั.. คง..(กทม)
ลงทะเบียนเมื่อ : พ. 25 ก.พ 2552 22:48:18
การชำระเงิน : ดูในรายละเอียดสินค้า
  ผู้เสนอราคาสูงสุด Bargain (481300-up  กดที่นี่เพื่อติดต่อผู้ขาย

สินค้าที่ประกาศขาย เป็นของสมาชิกนำมาปิดประกาศ ทางเว็บประมูลดอทคอมไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง
หากพบเห็นสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์ ผิดกฏหมาย รบกวนแจ้งทางเว็บ กดที่นี่เพื่อดูรายละเอียด

[ ร่วมรณรงค์ซื้อสินค้าจากผู้ขายที่มีรูปสินค้า และชื่อ Login บนกระดาษวางคู่สินค้า หากไม่มีผู้ขายอาจไม่มีสินค้าในรูป ]
โปรดระวัง ช่วงนี้มิจฉาชีพระบาด ถ้าผู้ขายต้องการให้โอนเงินให้ก่อน (ถึงแม้จะส่งสำเนาบัตรให้ทางเว็บ ) ควรโอนเงินผ่านเว็บมาสเตอร์ (รับเฉพาะสินค้าถูกกฏหมายนะครับ กดที่นี่เพื่อดูรายละเอียด) โดยเฉพาะสินค้าที่มีราคาแพงกว่า 500 บาท ! เสียดาย ดีกว่าเสียเงินครับ
ถ้าผู้ขายไม่ยอมโอนเงินผ่านเว็บ และเขียนคำติให้สามารถแจ้งให้ลบออกให้ได้ครับ
* ในกรณีที่ต้องการโอนเงินให้ก่อน ควรขอเบอร์โทรศัพท์บ้านของผู้ขาย และโทรเช็ค (เพราะถ้ามีปัญหาสามารถติดตามได้ดีกว่ามือถือ) 


ชื่อหนังสือ SK. หนังสือ “ Very Thai ( ภาษาอังกฤษ ) ”
ผู้เขียน / ผู้แปล สนพ.Silver
สรุปโดยย่อ หนังสือเกี่ยวกับประเทศไทยที่จัดพิมพ์ด้วยภาษาอังกฤษทั้งเล่ม
ทุกอย่างของไทยหาได้ในหนังสือเล่มนี้ ภาพถ่ายสวยงามมาก
*** พิมพ์ด้วยกระดาษมันอย่างดี สี่สีทั้งเล่มสวยงามมาก ***
จำนวนหน้า 286 หน้า ( หนังสือปกแข็ง – เล่มใหญ่ )
ราคาตามปกหนังสือ 995.- บาท ( ขายต่างชาติโดยเฉพาะ )
สภาพหนังสือ 90 %
ค่าจัดส่ง 30.- บาท
ชำระเงิน โอนเข้าบัญชีธนาคารกรุงเทพ ชื่อ นายสุรัตน์ คงจันทร์
เลขที่บัญชี 157-0-35330-8 สาขาพระโขนง
ระยะเวลา โอนเงิน ภายใน 3 วัน นะครับ
หมายเหตุเพิ่มเติม กรณีปิดหลายรายการและปิดไม่ตรงกัน ระยะห่างจากรายการแรกไม่เกิน 3 วัน
ยินดีสำหรับลูกค้าที่ต้องการสินค้าทันที สามารถบิดนอกรอบได้ ตามราคาที่บิด
โทรศัพท์ติดต่อ นายสุรัตน์ คงจันทร์ ( 089 ) 2331516

Added by the Seller on Fri Jun 29 13:31:15 2012:

Added by the Seller on Thu Sep 19 09:06:20 2013:
ปิดประมูลให้คุณ Bargain แล้วครับ / ขอบคุณครับ 

 

 

 

 

Posted in: Blog, Reviews,

Tags: #blogs #book #reviews #Thai language #website 

Tingtongbear’s Blog

ความเป็นไทย Very Thai

POSTED BY  ⋅ 
http://tingtongbear.wordpress.com/2011/06/09/ความเป็นไทย-very-thai/
PDF: Tingtongbear’s Blog
Screen Shot 2014-06-29 at 20.01.35

Posted in: Blog, Reviews,

Tags: #blogs #photography #Thai language 

Kit: Creative Thailand

Sukjai Keu Thai Tae (Happiness is the True Thainess)

by Patcharin Pattanaboonpaiboon

TCDC Kit VT intv 101201001 sml TCDC Kit VT intv 101201002 sml
Kit is the magazine of TCDC (Thailand Creative & Design Centre), Thailand

Posted in: Reviews,

Tags: #book #culture #design #interviews #magazine #tcdc #Thai language #Thailand 

Feel Goood

I Love Thailand

DTAC FeelGoood VT intv001 sml DTAC FeelGoood VT intv003 sml

Feel Goood is the subscriber magazine of DTAC Telecom, Thailand

Posted in: Reviews,

Tags: #interviews #magazine #Thai language #Thailand 

Way Magazine (Thai)

So You Think You’re Farang?

By Aphiradee Meedet

 

VT Way Thainess issue smlVT Way Thainess intv1 copy

A ten-page interview with Philip Cornwel-Smith about Very Thai in an issue themed around changing Thai identity. Open PDF link for full feature.

Way magazine 36 intv sml

Posted in: Reviews,

Tags: #book #features #interviews #Thai language #Thailand 

Chiang Mai University

Very Thai เวรี่ไทย

 

http://photoartcmu.com/sites/default/files/medifoto.pdf

I don’t have a date of this exhibition and posting. If you know, please contact me. Thanks.

CMU VT show 2014-06-30 at 00.13.50 CMU VT show 2014-06-30 at 00.13.56
CMU VT show 2014-06-30 at 00.14.02 CMU VT show 2014-06-30 at 00.14.09

การวิพากษ์ถึงความล้มเหลวและความผิดพลาดของคนอื่นคงเป็นเรื่องสนุกสําหรับปถุชนคน ทั่วไป คล้ายกับคนในอดีตชอบดูถูกคนอื่นถูกลงโทษ ถูกตัดคอประหารชีวิตในที่สาธารณะ ณ จัตุรัส กลางเมือง ถือเป็นความบันเทิงของคนในยุคนั้น

ผู้ที่มีสิทธิ์วิพากษ์คนอื่นได้ น่าจะเป็นคนที่มีความประพฤติและจิตใจอยู่เหนือกว่าคนที่เขา วิพากษ์ เช่น ไม่เคยทําผิดเลย ไม่เคยล้มเหลว ไม่เคยโกหกตอแหล หรือเคยน้อยที่สุด ผลงานชิ้นนี้ต้องการนําเสนอให้ความผิดพลาดเป็นครู เพราะ ขึ้นชื่อว่า “คน” คนเรามันพลาดกันได้ ตัว ข้าพเจ้าเองก็เคยพลาดตั้งหลายอย่าง “กิ้งกือยังสะดุดเท้าตัวเอง”

ภาพบรรยากาศภายในนิทรรศการ

Posted in: Blog, Events, Reviews,

Tags: #academic #art #book #culture #exhibitions #Thai language #Thailand 

ArchmaniaC :: BLESS ME, I’m in CRISIS!

posted on 06 May 2010 14:48 by archmania  in What-a-Life

http://archmania.exteen.com/20100506/the-very-thai-1

 

Archmania 2014-06-29 at 23.16.15 Archmania 2014-06-29 at 23.16.26 Archmania 2014-06-29 at 23.16.35 Archmania 2014-06-29 at 23.16.47 Archmania 2014-06-29 at 23.16.58

โอ้ยยยย

โมโหวววว์ โกรธาาาาาาาา

อยากจะปี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!

.

เฮ้อ…

เมื่อไหร่จะมีฟังก์ชั่นกดแล้วมีเสียงกรี๊ด -*-

.

.

ช่างเถอะ…คงได้แต่บ่นกระปอดกระแปดไปอย่างนั้นแหละ

เหนื่อยใจ… แต่เดี๋ยวก็จะผ่านไป

.

เคยเห็นเพื่่อนถือ Text book ของฝรั่งชื่อ “The Very Thai” เป็นรวมภาพถ่ายองค์ประกอบต่างๆ ที่เค้าเห็นว่า เนี่ย…ไท๊ยไทย…ไม่มีที่อื่นแล้ว เช่น รถตุ๊กๆ  ไรงี้….

ไม่เคยอ่านหรอก แต่จริงๆ แล้วมันยังมีมิติอื่นๆ นอกจากที่จะเห็นได้ด้วยเลนส์กล้องอีกเยอะที่เป็น Very Thai..ในสายตาคน “ไทยแท้ๆ”อย่างเราๆ ท่านๆ

.

.

1. สติกเกอร์กู้ภัย อุ้มหญิง แก้ผ้า

พยายามหารูปในเน็ตแต่ไม่ยักกะมี ทั้งที่เราเห็นออกจะง่ายตามท้ายรถกระบะ รถตู้ และรถกู้ภัย!

ที่เห็น บ่อยๆ แบบนี้

เอ่อ……

ผู้หญิงที่อุ้มน่ะ..ตายไปแล้วป่ะ …มาสลบคออ่อนแบบนี้

แล้วมันจะอุ้มได้เหรอคะเธอ ท่านี้อ่ะ -..-‘

มัน very Thai ตรงที่คงดูเท่มากนะ แมนสุดๆ …..อุ้มหญิงสาวหมดสติ ช่วยชีวิต

.

แล้ว หลังจากนั้นล่ะ?

 

อัน นี้ก็เห็นบ่อย

ผู้หญิงโป้เปลือยถอดน้ำเจี็ยกคาขาขวา…  เห็นหน่มน้มอูมๆ จากด้านหลัง

-..-‘ ที่ช่วยตามรูปบน นี่มันหวังผลที่รูปล่างชิมิ?

แสดงว่าชายไทย…. ชอบแบบวับแวม…(จะฮัดช่าอ่ะ แต่เห็นเต็มๆ แล้วไม่ตื่นเต้น….แต่ยังยืนยันนะว่าต้องฮัดช่า!)

.

นี่ลงทุน วาดเองเลยนะ…คงนึกกันออก ไอ้สติกเกอร์ 2 รูปนี้..

ตามมาติดๆ คงไม่พ้นสติกเกอร์รูกระสุน …

ไม่รู้ว่าฝรั่ง ญี่ปุ่น ชาติอื่นๆ ฮิตติดลมบนอย่างเราหรือเปล่า

VERY THAI

.

 

.

2. แก้ปัญหายากด้วยวิธีง่าย!

เทพเนอะ…พี่ไทย… ทำเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่าย! ถือว่าต้องใช้ควยามฉลาดเฉพาะตัวในการเลือกวิธีแก้ปัญหา

แล้วมัน Very Thai ตรงไหน? ที่ไหนๆ เค้าก็คิดอย่างงี้

.

คือเง๊…. บ้านเราอ่ะ แก้ปัญหาโลกแตกด้วยการปอกกล้วย!

เช่น… หวยใต้ดิน…(การพนันเป็นสิ่งผิด) .. มันผิดชิมิ…แก้ปัญหาก็ไม่ได้ ยังไงก็ยังเล่นหวยอยู่ดี…งั้นงัดเอาขึ้นมาไว้บนดินซะ…นี่งายยยยย….. ประเทศชาติไทยก็จะมีแต่เรื่องที่ถูกต้องงงงงงง

เช่น… บุหรี่ เป็นอันตรายต่อสุขภาพและส่งผลต่อชีวิตผู้อื่น….ก็ใส่รูปฟันเหลือง ปอดแตกซะ……

เช่น… ห้ามดื่มเกินวันละสองขวด และโปรดอ่านสลากก่อนดื่มทุกครั้ง…..พูดจบใน 0.03 วินาที -..-‘

เช่น… ยุบสภา.. ตามใจคนประท้วง..เพราะกลัวคนดีเดือดร้อน -..-‘…อ่า….เรื่องนี้ ผ่านไปละกัน -..-‘

VERY THAI

.

.

3. สื่อสารกันด้วยป้าย

ให้ตาย……. อ่านไม่ออกไม่นับเข้าพวกนะคะคู๊ณณณณ

.

รถคันนี้สีชมพูดอกบาน เย็นปลูกที่เชียงใหม่

บ้านนี้ไม่มีคนชื่อ ส ห ล ว ฮ ฏ ไปหาที่อื่นเถอะค่ะพี่ผีแม่หม้าย

ที่หมาเยี่ยว คนห้ามเยี่ยว

สงบ สันติ อหิงสา ยุบสภา (ตู้มมมมมมม! สงบกันมากกกก)

VERY THAI

.

.

4. หยวนๆ

ไม่ใช่สกุลเงินจีนนะคะคู๊ณณณณ  หมายถึง หยวนๆ อ่ะๆ ยังไงก้ได้

จะประนีประณอมกันไปไหน? บางทีอะไรมันก็ต้องชัดบ้าง เช่น ภาระงาน

มีที่ไหนวะ…ปฏิคม…มานั่ง ทำโปสเตอร์ มานั่งตัดตัวหนังสือโฟมติดเวที -..-‘  (ส่วนตัวและอันนี้)

คือ… งานมันชิ้นใหญ่แบ่งเป็นหลายส่วน หมายความว่า จะมารวมหัวกันทำไม่ได้ เดี่ยวจะไม่เสร็จ

แต่เพราะแบ่งกันไม่ชัด แล้วทุกคน ก็เลยต้องทำทุกงาน แล้วงานก็เลยซ้ำซ้อน แล้วคนก็เหนื่อยหลายที แล้วสุดท้ายก็ไม่มีอะไรเป็นระบบ

น่าเบื่อมากกกก…..

VERY THAI

.

.

พยายามมากที่จะจัดให้ได้ 5 ข้อ

.

5. นิสัยขั้นกว่า

แบบนี้ไง…

“การดำรงบทบาทเป็นผู้นำที่ต้อง ตัดสินใจนั้นน่าหนักใจ แต่การดำรงบทบาทเป็นผู้ตามของผู้นำที่ไม่ตัดสินใจนั้นน่าหนักใจกว่า”

“การ ทำตัวให้เป็นคนดีน่ารักนั้นดี แต่การทำตัวให้เป็นคนดีน่ารักโดยไม่เด่นนั้นดีกว่า”

“ข้าราชการที่ ซื่อสัตย์สุจริตนั้นเป็นที่พึงประสงค์ของผู้ใหญ่ แต่ข้าราชการที่ซื่อสัตย์เฉพาะกับผู้ใหญ่นั้นน่าพึงประสงค์กว่า”

“การ เรียนในมหาวิทยาลัยที่ใดก็มาตรฐานเดียวกันทั้งนั้น…แต่ถ้ามหาวิทยาลัยของ รัฐก็จะได้งานทำง่ายกว่า” (อ้าว)…

VERY THAI

.

.

.

จบ และ….

ซื่อๆ ….

เบื่อๆ เลยเขียนเล่นซะเลย

.

หงุด หงิดๆ

 

 

 

 

 

Posted in: Blog, Reviews,

Tags: #blogs #book #culture #Thai language #Thailand 

Shiryu

Very Thai วิถีความเป็นไทยที่แฝงอยู่ในชีวิตประจำวัน

http://visut2005.blogspot.com/2009/11/very-thai.html

Shiryu 2014-06-29 at 23.29.03
Print Print

Posted in: Blog, Reviews,

Tags: #blogs #book #culture #design #reviews #Thai language 

Computer Arts

Thai Colour

Interview with Philip Cornwel-Smith

VT Computer Arts intv PCS a 1290 copyVT Computer Arts intv PCS b 1289

Posted in: Reviews,

Tags: #culture #design #interviews #magazine #Thai language #Thailand 

Thesis about translation in Very Thai

Translation Methods for Thai Cultural Words and Phrases in Non-Fiction

Case study: Very Thai: Everyday Popular Culture

by Miss Mingkwan Charoennitniyom

Faculty of Arts, Chulalongkorn University, Academic Year 2009

VT CM transliteration thesis copyVT CM thesis 002 copy VT CM thesis 003 copy

Posted in: Reviews,

Tags: #academic #book #culture #features #interviews #reviews #Thai language #Thailand #tradition 

Oom Magazine

Very Thai issue cover story

by Siriyakorn Pukkavesa

www.ooommagazine.com/issue025/index.html

Oom intv 08-04 cover001 smloom web cover

 

Oom is a Thai-language lifestyle magazine. For the full article open the PDF file below:

Oom Very Thai issue 08-04 sml

 

Posted in: Reviews,

Tags: #Bangkok #features #interviews #magazine #Thai language #website 

Bloggang

Design+Culture

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=a-wild-sheep-chase&month=04-2008&date=16&group=1&gblog=120

– – – ดีไซน์ +คัลเจอร์ ความหมายและเบื้องลึกของงานออกแบบ – – – 

ดีไซน์+คัลเจอร์ ประชา สุวีรานนท์ เขียน
สำนักพิมพ์ฟ้าเดียวกัน พิมพ์ ( 2551 ราคา 300 บาท)

เป็นหนังสือที่พออ่านถึงบทสุดท้ายแล้ว ต้องร้องว่า เฮ้ย อย่าเพิ่งจบ ยังอยากอ่านอีก
( คาดว่าคงมีเล่ม 2 เพราะคุณประชา สุวีรานนท์ยังเขียนคอลัมน์ชื่อเดียวกับหนังสืออยู่ในมติชนสุดสัปดาห์)

หนังสือเล่มนี้คือ ” การสามารถย้อนกลับมาอ่านให้แตกว่า งานดีไซน์หนึ่งๆ มีรากที่มาอย่างไร ถูกหยิบใช้เละส่งผลสะเทือนอย่างไร จึงไม่ใช่อะไรนอกจากการอ่านประวัติศาสตร์ที่ถูกบันทึกไว้อย่างลุ่มลึก แยบคาย ทว่าอาจตรงไปตรงมา และปราศจากการครอบงำเสียยิ่งกว่าการอ่านตำราประวัติศาสตร์วัฒนธรรมฉบับทางการก็ได้” ( จากย่อหน้าสุดท้ายของคำนำสำนักพิมพ์)

ถึงแม้นชื่อหนังสือจะมีคำว่าดีไซน์ แต่มันไม่ใช่หนังสือที่จะทำให้คุณดีไซน์เก่งๆ หรือข้อมูลทางโปรแกรมคอมพิวเตอร์ แต่มันคือสิ่งที่อยู่ลึกลงไปในงานดีไซน์ บางที่สิ่งที่อยู่รอบๆ ตัวเรา ( ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นผลผลิตของงานออกแบบ) มันบอกว่า เราเป็นใคร หรือเรารสนิยมแบบไหน ตัวอย่างง่ายๆ เช่นหลายคนคงเลือกตัดสินใจซื้อข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ เพราะการออกแบบอันแสนเก๋ไก๋ของมัน บางบทในหนังสือเล่มนี้มันอธิบายว่าการดีไซน์มันเข้าไปอยู่ในระดับจิตสำนึกได้อย่างไร แต่หนังสือเล่มนี้ก็ยังไม่หยุดอยู่แค่นั้น ตัวอย่างเช่นในบทที่ว่าด้วยเก้าอี้ ชื่อตอนความสบายกับความ(โม)เดิร์น คุณประชานำเสนอว่ามีงานวิจัยของอาจารย์ทางสถาปัตยกรรมแห่งมหาวิทยาลัย ยู.ซี.เบิร์กลีย์ ชิ้นหนึ่งบอกว่าการนั่งเก้าอี้เป็นผลผลิตของตะวันตก และยังเป็นเครื่องหมายทางชนชั้น เช่นเก้าอี้แบ่งแยกความแตกต่างระหว่างเจ้ากับสามัญชนหรือแบ่งแยกเจ้านายกับลูกน้อง และการนั่งเก้าอี้แบบมีพนักพิงที่เรานั่งกันมาจนทุกวันนี้ เป็นความผิดพลาดอันมหันต์ในเชิงสรีรศาสตร์ของวัฒนธรรมตะวันตกด้วย เพื่อความถูกต้องทางสุขภาพ เราควรยกเลิการนั่งเก้าอี้แบบตะวันตกหันมาสนใจการนั่งกับพื้น และผ่อนคลายกล้ามเนื้อหลังด้วยเก้าอี้นอนแทน ( โอ นี่มันตะวันออกชัดๆ การนั่งกับพื้น แต่อ่านถึงบทนี้แล้วก็สะท้อนใจเราต้องรอให้ฝรั่งมาบอกว่าที่คุณทำน่ะมันเป็นผลผลิตที่ผิดพลาดของวัฒนธรรมบ้านชั้นนะ)


บทที่ตัวเองชอบมากที่สุด น่าจะเป็น สำนึก มุมมอง และอุดมการณ์ของแผนที่ ที่คนเขียนร่ายยาวตั้งแต่งานดีไซน์แผนที่ชิ้นคลาสสิกของลอนดอนอันเดอร์กราวด์ มาจนถึงงานศิลปะของ
วิชญ์ พิมพ์กาญจนพงศ์ If there is No corruption ที่ใช้แผนผังระบบเครือข่ายรถไฟฟ้าของกรุงเทพมหานครมาเทียบเคียงกับงานศิลปะของตัวเอง และบท ภูมิศาสตร์ของความรู้สึก ทั้งสองบทนี้พูดถึงวาทกรรมเชิงพื้นที่ที่ปรากฏอยู่ในแผนที่อย่างหฤหรรษ์ เพราะแผนที่ทั้งหมดที่ถูกยกมาอ้างถึงในบทแรก ไม่ได้เป็นแผนที่ที่ช่วยหาพิกัดถูกต้อง แต่มันคำนึงถึงความสวยงามอย่างมากด้วย ตัวอย่างเช่นเส้นบางเส้นในแผนที่ของลอนดอนอันเดอร์กราวด์ แทนที่จะเป็นเส้นโค้งตามความเป็นจริงแต่เพื่อความสวยงามมันถูกทำให้กลายเป็นเส้นตรง หรือร่นระยะทางบางเส้นเพื่อให้สวยงามมากยิ่งขึ้น ซึ่งคนลอนดอน“รับได้” กับความไม่ถูกต้องตรงนี้ แต่พอนำหลักการนี้มาใช้กับแผนที่นิวยอร์กซี้ตี้ ซับเวย์กลับล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง คนนิวยอร์กประท้วงแผนที่ฉบับนี้อย่างฉับพลันทันใด อะไรที่ทำให้คนลอนดอนรับได้ และอะไรที่ทำให้คนนิวยอร์กรับไม่ได้ คุณประชาให้ภาพไว้อย่างสนุกสนาน

ส่วนบทภูมิศาสตร์ของความรู้สึกนั้น มันคือการบอกว่าการเขียนแผนที่ ต้องมีอุดมการณ์การสร้างชาติมารองรับด้วย บทนี้คุณประชาใช้แผนที่อุปมามาแสดงตัวอย่าง ( คือแผนที่ที่มีการตกแต่ง ดัดแปลง หรือบิดเบือนรูปทรงจนกระทั่งกลายเป็นคน สัตว์ สิ่งของ) อุปมาที่ใกล้ตัวที่สุดคือ “ขวานทอง” เป็นอุปมาที่ที่ช่วยสร้างภาพของประเทศซึ่งเป็นพื้นที่มีขอบเขต เขตแดนขึ้นในใจเราทำให้กลายเป็น“รูปร่างหน้าตาของชาติ” ในสำนึกของชาวไทยมาเนิ่นนาน นั่นคือแผนที่กลายเป็นอุดมการณ์การสร้างชาติที่เป็นรูปธรรมนั่นเอง (อันนี้แค่การเริ่มต้นบทนะคะ ยังสนุกขนาดนี้)

อีกบทที่ชอบมากคือบทที่พูดถึงหนังสือ Very Thai ซึ่งเป็นหนังสือที่เขียนโดย ฟิลิป คอร์นเวล สมิท และถ่ายภาพโดย จอห์น กอสส์ ฝรั่งสองคนที่มาใช้ชีวิตในเมืองไทยมากว่าสิบปีแล้ว หนังสือเล่มนี้บอกว่า มอเตอร์ไซค์รับจ้าง ถุงพลาสติกใส่น้ำดื่ม ลูกกรง เหล็กดัดและปลักขิก ฯลฯ ต่างหากที่เป็นเอกลักษณ์ของคนไทย วิถีชีวิตที่อยู่ตามตรอก ซอก ซอย ตึกแถวและสวนจตุจักร อาจจะ Very Thai มากกว่าสิ่งที่อยู่ในวัดวาอาราม หรือพระราชวัง Very Thai ไม่ยึดติดที่มาหรือรากเหง้า ไม่สนใจว่าสิ่งกำเนิดจะเป็นภูมิปัญญาหรือความมักง่าย ลอกเลียนหรือสร้างใหม่ อิมพอร์ตหรือไพเรต มันอาจจะเป็นประดิษฐกรรมของคนไทยที่ใช้ประกาศฐานันดรใหม่และปลีกตัวออกห่างจากประเพณี อาจจะเกิดจากการหยิบฉวยอะไรก็ได้ไม่ว่าจะเป็นแฟชั่น เพลงป๊อป ลัทธิบูชาผู้คน ฯลฯ หรือคุณประชาใช้ประโยคภาษาอังกฤษ อธิบาย Very Thai ว่า essence lies not in invention but transformation ทำให้คิดถึงสิ่งที่เคยได้คุยกับวิชญ์ พิมพ์กาญจนพงศ์ วิชญ์อธิบายความเป็นคนไทยว่า ถ้ามีการตัดถนนแล้วไปเจออุโมงค์ คนญี่ปุ่นหรือฝรั่งอาจจะขุดอุโมงค์ใต้ดิน ทำทางเจาะทะลุผ่านอุโมงค์ไปจนได้ แต่คนไทยจะไม่ทำอย่างนั้น คนไทยจะเดินอ้อม แล้วหันกลับมาบอกเพื่อนๆ ว่าไม่ต้องขุด อ้อมไปทางนี้ก็ได้ ซึ่งพออ้อมไปแล้วอาจไปชนกำแพงก็ได้นะ แต่คนไทยก็ขออ้อมไว้ก่อน -อันนี้เป็นความสนุกของวิธีคิดของคนไทยแบบหนึ่ง

 ดีไซน์+คัลเจอร์ พยายามจะบอกเราว่าในการทำงานสร้างสรรค์นั้น วิธีคิด วิธีมองโลกที่อยู่เบื้องหลังย่อมมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด สำคัญเสียยิ่งกว่าการรู้เทคนิควิธีการที่ดี หรือการเข้าถึงเทคโนโลยีที่พร้อมสรรพเพียงใด” (จากหลังปกของหนังสือ)

จริงๆ แล้วหนังสือเล่มนี้มันสนุกทุกบทเลย มันทำให้เรารู้สึกว่าทุกอย่างล้วนถูก Construct ขึ้น เพราะฉะนั้นถ้าเราจะมองหาความหมายของสิ่งเหล่านั้นเราควรจะ Deconstruct มันเสียก่อน

และมันทำให้เราสำนึกว่า แผนที่ รูปภาพ ไอคอนต่างๆ เสื้อยืด กราฟิก
โลโก เก้าอี้ แปรงสีฟัน รถถัง บลา บลา บลา มีคัลเจอร์ของคนทำและอุดมการณ์ของคนในประเทศที่ใช้สิ่งของเหล่านั้น ซุกซ่อนอยู่เสมอๆ

Comment No.1
พี่เข้ามาทักทายจ้า
โดย: อินทรีทองคำ  วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:10:58:05 น.
Comment No.2
โอ๊ะ พี่อินทรีฯ หายไปนานเลย
กลับมาแล้ว ดีใจๆ
โดย: grappa IP: 58.9.204.214 วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:12:11:59 น.
Comment No.3
เมื่อวันที่ไปดูแสงศตวรรษ
เจอบล็อกเกอร์คนนึงถือหนังสือเล่มนี้มาด้วย
และคนข้างๆ บล็อกเกอร์คนนั้นก็บอกว่า
พี่แอมอ่านเล่มนี้สิๆ
ก็เลยบอกไปว่า อ่านอยู่ในมติชนสุดสัปดาห์จ้ะ
^^
โดย: I am just fine^^  วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:15:53:29 น.
Comment No.4
อ่านรีวิวแล้วอยากอ่านโดยฉับพลันค่ะ หุๆๆ

สงกรานต์ไปไหนมาหรือเปล่าคะพี่? 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ  วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:18:08:47 น.
Comment No.5
อ่านแล้วนึกถึงอาจารย์แสงอรุณเลยค่ะ

Happy belated Songkran’s Dayนะคะ

โดย: haiku  วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:18:16:59 น.
Comment No.6
 น่าอ่านๆๆๆ
โดย: แพนด้ามหาภัย  วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:19:29:10 น.
Comment No.7
เป็นหนังสือที่พออ่านถึงบทสุดท้ายแล้ว ต้องร้องว่า เฮ้ย อย่าเพิ่งจบ ยังอยากอ่านอีก

^
^

เด็ดนักล่ะคะประโยคนี้ อ่านหนังสือแล้วอยากให้มี
ความรู้สึกอย่างนี้บ่อยๆ เพราะถ้ามีเมื่อไหร่
หมายถึงว่าอ่านหนังสือเรื่องนี้ได้อินสุดๆ เลยนะคะ 

โดย: JewNid   วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:22:59:28 น.
Comment No.8
อ่านจบแล้วเช่นกันครับ

ชอบมากๆๆๆ

เอาไปขึ้นหิ้งคู่กับหนังสือ แล่เนื้อเถือหนัง มาสเตอร์พีซของคุณประชาอีกเล่มนึงได้เลย

โดย: ฟ้าดิน  วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:3:51:52 น.
Comment No.9
อ่านอย่างช้าๆ คืบคลานไปทีละบท
โดย: visuallyyours IP: 58.8.101.203 วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:6:57:15 น.
Comment No.10
ง่า พี่แป็ดต้องชอบจริงๆนะเนี่ย

อยากที่เขียนในบล๊อกแหละค่ะ ว่าชื่นชมข้อมูลและเรื่องราวที่มาร้อยเรียงกัน แต่ว่าพอรวมๆแล้วว่ามันขาดเสน่ห์ไปนิด ซึ่งมันอาจจะเป็นเพราะว่าเรื่องที่คุณประชาเขียนมันเป็นเรื่องที่ส่วนตัวพอมีข้อมูลอยู่แล้วไม่รู้ เลยพยายามจะหาส่วนอื่นมากกว่าในงานเขียนที่เกี่ยวกับดีไซน์

แต่ดีใจอ่ะพี่ที่หนังสือขายดี(ไปอ่านในเวบสนพ.มา)

โดย: DropAtearInMyWineGlass  วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:7:30:24 น.
Comment No.11
อ่า จะมีตามร้านเช่ามั้ยครับเนี่ย
(อยากอ่าน แต่ขี้เกียจซื้อ ฮา)
สงสัยต้องขอยืมจากอายซะแล้ว 
โดย: getterTu  วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:7:49:52 น.
Comment No.12
– DropAtearInMyWineGlass

ข้อมูลเกี่ยวกับงานดีไซน์ พี่เฉยๆ นะ มันหาอ่านที่ไหนก็ได้
แต่จะตื่นเต้นตรงที่แกใช้ทฤษฎีมาวิเคราะห์ ราวกับว่าไม่มีทฤษฏี คือแกใช้ทฤษฎีได้เนียนมากน่ะ

โดย: grappa IP: 58.9.186.229 วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:8:41:40 น.
Comment No.13
มาแอบอ่านรีวิว
โดย: Untrue  วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:13:00:47 น.
Comment No.14
ขี้เกียจอัพบล็อกด้วยแหละครับ กลับมาก็เหนื่อย
โดย: pick IP: 202.41.167.246 วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:20:38:12 น.
Comment No.15
ฟ้าเมืองไทย ผมหยิบๆวางๆมาอยู่หลายฉบับแล้วครับ ชอบแอบคิดว่า

“มันจะหนักไปสำหรับเราไหมนิ .”

โดย: เด็กผู้ชายที่ไม่เตะบอลตอนกลางวัน (kanapo ) วันที่: 18 เมษายน 2551 เวลา:0:20:06 น.
Comment No.16
สำนักพิมพ์ชื่อ “ฟ้าเดียวกัน” จ้า
โดย: grappa IP: 58.9.189.64 วันที่: 18 เมษายน 2551 เวลา:7:10:47 น.
Comment No.17
แวะมาทักทาย…
โดย: kiimujii  วันที่: 19 เมษายน 2551 เวลา:10:58:52 น.
Comment No.18
ผมก็ชอบเล่มนี้มากๆ
เหมือนกันครับพี่
ได้มาปุ๊บอ่านรวดเดียวจบเลย

โดย: จี้ IP: 125.25.40.111 วันที่: 19 เมษายน 2551 เวลา:18:56:25 น.
Comment No.19
– จี้
เมื่อไหร่จะอัพบล็อก คิดถึงบล็อกจี้มากๆ เลยนะ 
โดย: grappa IP: 58.9.197.238 วันที่: 19 เมษายน 2551 เวลา:21:57:58 น.
Comment No.20
หนังสือน่าสนใจอีกแล้ว 

แต่เดี๋ยวนี้ขี้เกียจอ่านหนังสือจริงๆ รู้สึกหมดพลังงาน

ปล. ไปแล้วชอบไหมคะ อยากมีห้องสมุดแบบนั้นมั่งอ่ะ

โดย: rebel IP: 203.155.129.130 วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:8:19:44 น.
Comment No.21
อ่านที่เขียนแล้วน่าอ่านค่ะ ชอบที่เค้าบอกว่า “มอเตอร์ไซค์รับจ้าง ถุงพลาสติกใส่น้ำดื่ม ลูกกรง เหล็กดัดและปลักขิก ฯลฯ ต่างหากที่เป็นเอกลักษณ์ของคนไทย”

จริงๆน่ะคิดถึงชาดำเย็นในถุงพลาสติกทุกวันนี้ใช้ zip bag ใส่กับข้าวยังคิดเลยกลับบ้านคราวหน้าจะพกเอาถุงพลาสติกใส่แกงกลับมา

โดย: Special Ed.  วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:0:01:19 น.
Comment No.22
รูปบนหัวบล็อกท่านได้แต่ใดมา น่ารักแต๊ๆ

อ่า..ร้านอยู่จ.สุโขทัยค่ะพี่ แหะๆ

ข้าวเกรียบปากหม้ออร่อยสุดๆ ค่ะ เชียร์ๆ 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ  วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:10:57:01 น.
Comment No.23
เป็นภาพจากงาน แฟต เฟสติวัลที่เชียงใหม่เจ้า
โดย: grappa  วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:13:36:30 น.
Comment No.24
รูปหัวบล็อกแนวมาก 
โดย: merveillesxx  วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:17:32:29 น.
Comment No.25
อ่าน ” สำนึก มุมมอง และอุดมการณ์ของแผนที่ ” ในมติชนสุดฯ ชอบเหมือนกันค่ะ

ส่วนคอลัมน์เดียวกันในเล่มอื่นๆ ได้แต่เปิดผ่านๆ แหะๆ 

โดย: Mutation  วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:22:25:21 น.
Comment No.26
อยากอ่านนิยายไทย พี่พล็อตทันสมัย ไม่ได้ดูเป็นละครหลังข่าวเท่าไหร่
^
^
นิยายพล็อตทันสมัยมากเล่มล่าสุดที่อ่าน คือ “เรียลลิตี้โชว์ ไฮโซปลอดสารพิษ” ของคุณชาครียา สนพ. พิมพ์คำค่ะ

ถ้าแนวรักอ่านแล้วสบายใจ ก็ต้อง “ฝากฟ้าเคียงดิน” ของคุณ yayoi ค่ายแจ่มใส (มีอีกเรื่องที่น่าจะชวนยิ้มพอกัน แต่ยังไม่ได้อ่าน เลยไม่กล้าแนะนำ)

แต่เอาแบบเขียนดีและไม่น้ำเน่าชัวร์
เล่มล่าสุดของคุณดวงตะวัน “ณ ที่ดาวพราวพร่างรัก” ก็น่าสนนะพี่


แนะนำคนอื่นดิบดี แต่ตัวเองหันกลับไปอ่านนิยายป้าวลัย 

โดย: ยาคูลท์   วันที่: 23 เมษายน 2551 เวลา:10:07:49 น.
Comment No.27
ไว้จะไปหามาอ่านมั่งครับ น่าอ่านจัง

ที่บ้านมีแล่เนื้อเถือหนังทั้งเล่ม 1 และ 2
เล่ม 1 อ่านตั้งแต่ตอนเด็กๆ ย่อยยากแต่อ่านสนุกมาก ตื่นตาตื่นใจมากสมัยนั้น

โดย: เอกเช้า IP: 124.122.152.136 วันที่: 23 เมษายน 2551 เวลา:22:21:09 น.
Comment No.28
แวะมาเยี่ยมเยีนยน ครับพี่
โดย: Travis IP: 125.24.223.67 วันที่: 24 เมษายน 2551 เวลา:2:14:52 น.
Comment No.29
หนังสือน่าอ่านดีจังครับ
ชอบหนังสือแนวนี้แต่หาอ่านยากจัง

ว่าแต่ที่ไหนมีขายบ้างครับเนี่ย

แวะมาทักทายนะครับ

โดย: experimental  วันที่: 28 เมษายน 2551 เวลา:9:10:33 น.
Comment No.30
แพงไปหน่อย บ้านจนอ่ะ 200 ก็พอแย้ววววววววววววววววว
โดย: ชอบน่ะ IP: 125.25.40.80 วันที่: 4 พฤษภาคม 2551 เวลา:14:41:18 น.

Posted in: Blog, Reviews,

Tags: #blogs #book #culture #design #reviews #Thai language 

Sorry 061

Very Thai

 

SORRY 061 2014-06-30 at 00.31.39 SORRY 061 2014-06-30 at 00.31.50

 

http://sorry061.wordpress.com/2008/01/08/very-thai/

 

Posted in: Blog, Reviews,

Tags: #blogs #design #Thai language #Thailand 

Nujai

 Very Thai by Jai

ธันวาคม 24, 2007 โดย nujai

Screen Shot 2014-06-29 at 19.59.46 Screen Shot 2014-06-29 at 20.00.00

http://nujai.wordpress.com/2007/12/24/very-thai-by-jai/

PDF: Very Thai by Jai | Nujai’s Weblog

เคยเปิดดูหนังสือเรื่อง Very Thai : everyday popular culture
ผลงานการเขียนของ Philip Cornwel-Smith  และผลงานการถ่ายภาพโดย John Goss

ความยาวของหนังสือ 256 หน้า พิมพ์ด้วยกระดาษอาร์ตมัน 4 สีทั้งหมด
จริงๆ ใจอยากได้มาครอบครองเหมือนกัน
แต่ราคาเหยียบพัน ทำให้เอาได้แค่แอบเปิดของคนอื่น และยืนอ่านที่ร้าน B2S

หากใครมีโอกาสไปร้านหนังสือก็อยากให้ลองไปดูหนังสือเล่มนี้
ภาพก็สวยดี ไม่ถึงสวยเวอร์ แต่ก็สวยระดับช่างภาพ
และแม้จะเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด ตั้งแต่ชื่อเรื่องจนกระทั่งคำลงท้าย
แต่ก็เป็นภาษาอังกฤษที่ไม่ยากจนเกินไป
ใครไม่ถนัดยืนอ่าน แบบว่ากลัวคนขายเพ่นกบาล
ก็ให้แอบเปิดดูภาพ ก็พอจะเดาได้ว่าเขาต้องการจะสื่อถึงอะไร

ฝรั่งมาเมืองไทย แล้วเขาเจออะไรบ้าง…ใจคิดว่าเขาอยากจะบอกแบบนี้
เมื่อเขาเห็นเขาก็คิดว่านี่แหละ โคตรไทยเลย หรือ very thai แต๊ๆ น้อ

ใคร ๆ ก็มักจะพูดว่า เราจะชินกับสิ่งที่เราเห็นและเป็นอยู่
แต่คนที่เขาไม่เคยเห็นและเคยเป็น เขาจะไม่ชินและไม่เป็นในสิ่งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ฝรั่งก็เหมือนกัน มาบ้านเราเขาเห็นอะไรที่ไม่เคยเห็น
เขาก็งง นี่อะไร และทำไมเป็นเช่นนั้น
หยิบเก็บเป็นเรื่องราว เอาไปขายเป็นหนังสือเป็นเล่มหน้าปึ้ก ขายดีเสียด้วย

Philip Cornwel-Smith มาเจอวินมอเตอร์ไซด์บ้านเราใส่เสื้อกั๊กสีส้ม สีเขียวสะท้อนแสง
ด้านหลังใส่เบอร์ ใส่ชื่อร้านผู้สนับสนุน หรือแม้แต่ชื่อสส. สว. เขาก็เก็บเอาไปเขียน และถ่ายภาพประกอบ

เมืองไทยยังมีมีรูปลิเก มีมวยไทย มีทิชชูสีชมพูที่หาดูที่ไหนไม่ได้
(หนก่อนใจไปเห็นที่กัมพูชา แต่ว่าเป็นสีชมพูแบบม้วนอยู่ในส้วมเฉยเลย แต่ยังไม่เคยแบบเป็นแผ่น)
เหยือกพลาสติกใส่น้ำหวาน เขียนแปะชื่อบอกว่า ชาเขียว ชานมเย็น นมเย็น กาแฟเย็น
เขาก็ไม่เคยเห็นที่ไหน นอกจากประเทศไทย
ศาลพระภูมิ ตุ๊กๆ แท็กซี่ติดอะไรไม่รู้ในรถสารพัด จำพวกพระ ยันต์ และลายอักขระที่บอกว่าขลัง…
รถเข็นขายของปากซอย ห้อยกระทะ หม้อ ข้างผนังและกำแพง … เพียบ …
เนี่ยแหละ ของแบบไทยๆ ที่คนไทยเอง เห็นเป็นเรื่องเคยชิน

วันนี้ใจไปเห็นของไทยๆ เหมือนกัน มันชินตา แต่ฝรั่งมาเห็นก็คงว่าแปลกดี
ใจไปซื้อส้มตำร้านป้าในซอยแล้วพบว่าแกบูชาเจ้าที่ บูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ อะไรก็ตามแต่

โดยปกติเรามักเห็น จานพลาสติกสีชมพู มีข้าวใส่ถ้วยเล็ก กับข้าว ของหวาน
อาจจะมีผลไม้ และน้ำแดงใส่หลอดปักไว้ให้เจ้าใช่ไหมละ

โอ้…มีธูปด้วย 3 ดอกด้วยลืมไป ประมาณว่าจุดบอก มาทานอาหารด้วยนะเจ้า

ร้านป้าแกมาแปลก ไม่ยักกะเป็นแบบที่ใครๆ เขาทำกัน
ป้าแกเอาธูปปักบนมะลอกอลูกเบ้อเร่อ
ข้างๆ มีขวดยาคูลท์อยู่ด้วย แล้วก็เอาทั้งหมดวางบนหลังตู้ใส่มะละกอสับของแก

ใจเห็น ใจก็สงสัย เป็นคนไทยนี่แหละ แต่งง … ทำไมถึงเป็นมะละกอกับยาคูลท์
หรือว่าเจ้าแทนนี้ชอบแบบนี้…เอามือถือขึ้นมาถ่ายรูปก่อน แล้วก็ถามป้าแกซะเลย
แกหันมายิ้มแล้วก็ไม่บอกอะไร เงียบ ใจเลยเงียบ ไม่รู้จะทำยังไงต่อ
ทำเอาใจงงๆ … ไม่บอกใจจะรู้ไหมเนี่ย…
พอไม่รู้ก็เลยสงสัย แกก็ไม่ตอบ แต่ใจคิดว่าแกคงตอบไม่ได้…
ให้เดาก็คงประมาณว่า มีอะไรก็บูชาเจ้าไปแบบนั้น…เป็นไงละ very thai ไหม?

ว่าแต่…ถามแล้วเอาแต่ยิ้ม นี่ very thai ไหมนะ???

Posted in: Blog, Reviews,

Tags: #blogs #culture #reviews #Thai language #Thailand